หมูเค็มสูตรคุณย่า

     เมื่อวานซืนนี้ผมต้มหมูเค็มสูตรคุณย่าผม  หมูเค็มแสนอร่อยของย่าผมนั้นทำง่ายมาก  แต่ทำให้อร่อยนั้นยากมากกก  แค่เอาหมูใส่หม้อเทซีอิ๊วขาวอย่างดีให้ท่วมหมู  แล้วต้มจนมันงวด  แค่นี้เอง  แต่ผมก็ไม่เคยกินหมูเค็มที่คนอื่นทำได้อร่อยเท่าที่ย่าผมทำเลย

     ครัวบ้านคุณย่าของผมเป็นครัวแบบโบราณมาก ๆ ๆ ๆ ถ้าเห็นครัวจะไม่เชื่อว่านี่เป็นครัวของบ้านที่อยู่ใจกลางกรุง  รหัสเขตเป็นรหัส 001  ต้องนึกว่าเป็นครัวของแดนไกลถิ่นทุรกันดารเป็นแน่แท้  จนบัดนี้ย่ายังไม่ยอมใช้เตาแก๊ส  ใช้แต่เตาถ่าน  ที่ห้องครัวยังมีตู้กับข้าวที่ต้องเอาน้ำหล่อไว้ที่ขาตู้  ครัวแสนมืดมิดมีไฟสลัวลาง  ยังใช้เก้าอี้ไม้ซักผ้านั่งทำครัว  อ่างล้างจานก็ไม่มียังเป็นกาละมังสังกะสี  และมีก็อกเป็นแป๊บยื่นมาโล้น ๆ เตียน ๆ วิถีชีวิตของคุณย้าผมยังหยุดอยู่ที่เมืองไทยประมาณ40-50 ปีที่แล้ว  รางวัลสำหรับตั้งให้ลูกหลานที่เรียนได้ดีคือได้เงิน 200 หรือ 300 บาทนี่แหละ  ก็ยังเป็นราคาเดิมไมเปลี่ยนมาตั้งแต่สมัยพ่อผม  ลุงป้าอาผมได้เท่าไรรุ่นหลานจนรุ่นเหลนก็ยังได้เท่าเดิม  เวลาคุณย่าเห็นเสื้อหรือกระเป๋าของหลานสวยหยิบจับแล้วถามราคา  เหล่าหลาน ๆ ต้องยอมพร้อมใจผิดศีลมุสาตอบราคาทีต่ำกว่าจริงไปอีก 70%  เพื่อไม่ให้ย่าตกอกตกใจเป็นลมเป็นแล้งไปเสียก่อน

     แต่ครัวแสนพรีมีถีฟนี่แหละครับที่ทำหมูเค็มได้อร่อยที่สุดในโลก  เพราะย่าใช้เตาถ่าน  ย่ามักจะบ่นว่าเวลาใช้เตาแก๊สทำแล้วหมูมันเหม็นแก๊สและเนื้อกระด้าง  พอผมลองทำดูแล้วชะล่าใจว่าเรามีหม้อเลอ ครูเซ แสนไฮโซน่าจะทำหมูเค็มได้เหมือนที่ย่าทำ  ผลออกมาหมูก็อร่อยใช้ได้แต่เนื่อมันไม่ยุ่ยฟูเป็นสีสวยเหมือนที่ย่าทำเลย  เป็นก้อนแข็ง ๆ ไม่เหมือนที่ย่าทำยิ่งเก็บไว้มันจะร่อนตัวเป็นเส้น ๆ ละม้ายคล้ายหมูหยอง  เอาไปผัดข้าวก็อร่อย  ไปคั่วใส่เป็นไส้แซนด์วิชก็ล้ำเลิศ  ซอยใส่ในออมเล็ตก็เลิศรส  หรือการคอลาบอเรชั่นระหว่างแม่ผัวกับลูกสะใภ้ที่เลิศมากคือคุณนายเรโกะเอามาตุ๋นกับมันฝรั่ง  หัวหอมและบุกเส้น  เป็น "นิกุจะกะ" ที่ปกติจะใส่เนื้อวัว  กลายเป็น "หมูเค็มจะกะ" อาหารญี่ปุ่นกลายพันธุ์แต่อร่อยล้ำ  แล้วถ้าเหลือเยอะ  คุณนายเรโกะก็จะเอาหมูเค็มจะกะมาบด ๆ ๆ ๆ แล้วปั้นเป็นก้อนชุบแป้งทอดกลายเป็นหมูเค็มจะกะโคร็อกเกะ  ล้ำที่สุดดดด

     ผมได้ข้อคิดอยู่อย่างว่า  บางทีการที่เราเชื่อในสิ่งที่โฆษณาไว้มากเกินไป  มันจะกลายเป็นมายาหลอกตามเรา  เหมือนที่ผมคิดว่าหม้อ  เลอครูเซ  แสนไฮโซจะต๋นหมูได้รสชาติเหมือนหม้อสเตนเลสตราหัวม้าลายกับเตาอั้งโล่ร้านเจ็กกิม  แล้วโยงได้กับหนังสือที่พึ่งอ่านจบ  พี่เจ้าหญิงคะงุยะหอบข้ามนำมาจากเมืองไทย  "วัฒนธรรมคนอย่างทักษิณ" ของ  อ.นิธิ  เอียวศรีวงศ์  เป็นอาหารสมองเลิศรสมาก  อาหารสมองที่ปรุงโดยเชฟนิธินั้นรสเลิศขั้นมิชิลิน  กอร์ดองเบลอ  ยันเชลล์  หรือแม่ช้อยต้องศิโรราบ  อ่านจบผมก็นึกถึงว่าบ้านเมืองไทยตอนนี้ก็เหมือนหมูเค็มหม้อเลอครูเซของผมเลย  บางทีเราลืมสิ่งเรียบง่ายแบบดั้งเดิม....เอาล่ะสิเกิดปัญหาว่าสิ่งนั้นมันดั้งเดิมจริงหรือเปล่า..หรือแบบไทย ๆ ก็ต้องถามอีกว่าอะไรคือไทย  เอาง่าย ๆ ว่าสิ่งง่าย ๆ ที่พัฒนาขึ้นจากในสังคมของเรา  ไม่ได้ไปลอกเลียนแบบตามตูดฝรั่งเห็นว่าดีเห็นว่างามไปทุกอย่าง  ทำออกมาโครม ๆ ได้หมูเค็มออกมากินเหมือนกัน  แต่...ไม่ได้เรื่อง 

     อ.นิธิ  กล่าวได้น่าคิดมากว่าเราไม่ควรไปโจมตีที่ตัวบุคคลอย่างทักษิณ  แต่เราควรโจมตีวัฒนธรรมคนอย่างทักษิณ  เพราะแม้ทักษิณจะ "เว้นวรรค" ไปแต่ก็ต้องมีคนอย่างทักษิณขึ้นมาถมวรรคนั้น  ผมรู้จักคนแบบทักษิณอยู่หลายคน  หนึ่งในนั้นคือเจ้านายเก่าผมเอง  เธอควรจะชื่อว่า ทักษิณี  รับเอาความคิดของทักษิณมาอย่างเต็ม ๆ และผมก็รับตะขาบที่คายต่อมานั้นเข้าไปด้วยไม่มากก็น้อย  มันทำให้ผมสะบัดร้อนสะบัดหนาวอยู่พอควร  เหตุผลอ่านจากหนังสือเล่มนี้เรื่อง "วัฒนธรรมเศรษฐีใหม่" ได้  (แอบขายหนังสือให้อ.นิธิ)  โอ้...บทนี้มันช่วยไขข้อสงสัยให้ผมใน "ตัวตน" และ "อัตลักษณ์" ของผม  และค้นพบว่าทุกสิ่งที่เป็นตัวตนและอัตลักษณ์ของผมนั้นล้วนถูกสร้างขึ้นมาทั้งสิ้น 

      ผมอ่านหนังสือเล่มนี้จบผมได้คำตอบว่าผมอยากเป็นอย่างนิธิไม่อยากเป็นอย่างทักษิณ  แต่สำหรับผมแล้วการเป็นนิธินั้นมันยากจนแทบเป็นไปไม่ได้เหมือนกับการที่จะเป็นทักษิณเลย

 

ป.ล.ตอบปัญหาของคุณหมูหวาน  คือไม่ทราบเหมือนกันว่าชื่อภาษาอังกฤษชื่ออะไร  โดยส่วนตัวแล้วไม่ชอบเล่มนั้น  เพราะมันอ่านแล้วหดหู่จัง   

หมู ทำอะไรก้ออร่อย

แต่ก้อไม่ทุกคนเนอะที่จะทำได้อร่อย แม่เพิ่งทำ หมูแดดเดียว ให้กินเอง อร่อยมั่ก !
003540
7 เม.ย. 2549 เวลา 15:12 น.
ไม่ได้ยินชื่อหม้อนี้นานแล้วนะ

แล้วหม้อนี้ ทำอะไรมาแล้วมั่งอ่ะเจ้าชาย
000315
7 เม.ย. 2549 เวลา 15:19 น.
อาหารสูตรเก่า

ก็อร่อยอย่างงี้นี้แหละ

เพราะมันเปงเสน่ห์.......

003039
7 เม.ย. 2549 เวลา 15:29 น.
อ่านเรื่องย่าคุณแล้วคิดถึงยายของครูต่อครับ

ท่านเคยทำอะไรอร่อย ๆ ให้ทานเสมอตั้งแต่เกิด แต่ตอนนี้ท่านจากไปแล้ว... .
001059
8 เม.ย. 2549 เวลา 01:35 น.
ถ้าไม่เป็นการรบกวน เพื่อนขอยืมหนังสือมาอ่านมั่งจิ คงไม่ต้องบอกนะว่าหนังสืออะไรที่อยากอ่าน
คนบ้านไกล
8 เม.ย. 2549 เวลา 16:49 น.
มึนกับศัพท์ที่คุณพี่สรรหามาเขียนจังครับ
001194
8 เม.ย. 2549 เวลา 20:02 น.
ขอบคุณค่ะพี่เจ้าชาย อ่านแล้วมันหดหู่จริงๆแหล่ะค่ะ..แล้วก็หวังว่าบ้านเมืองของเราจะไม่เป็นอย่างนั้น
อ่านเรื่องครัวของคุณย่าพี่ น่ารักมากเลยค่ะ :D
หมูหวาน
8 เม.ย. 2549 เวลา 20:39 น.
ลองทามแว้ว แต่ก้อร้อยดีเน้อ
เมย์ รัก เคน
2 ก.ค. 2555 เวลา 21:15 น.
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic